Jasełka szkolne pt."Zobaczymy Cię znów na pasterce" PDF Drukuj Email
Wpisany przez Edyta Maj   
poniedziałek, 20 grudnia 2010 16:49

Tradycyjnie w szkole, w ostatni dzień nauki przed świętami, odbywa się spotkanie wigilijne w klasach z wychowawcami, a po nich jasełka szkolne oraz wieczerza wigilijna.

 

Spotkanie jasełkowe  w Zespole Szkół w Szerzawach to jedno z najważniejszych wydarzeń w roku. Uroczystość ma niepowtarzalny klimat. Nie tylko otwiera czas przeżywania świąt, ale także integruje szkolną społeczność.

Reżyserami świątecznego przedstawienia były panie Dorota Matysek, Edyta Gwardyś oraz Joanna Migała.

W przygotowaniach do jasełek uczestniczą wszyscy nauczyciele, pracownicy szkoły, ale również rodzice. Dlatego obecni na spektaklu są nie tylko uczniowie, ale również zaproszeni goście, mieszkańcy, absolwenci szkoły i osoby zaprzyjaźnione. Tego roku swą obecnością zaczczycili nas: ks.Zbigniew Kądziela -proboszcz parafi Tarczek, Monika Skrzeczyna-kierownik GOPS w Pawłowie, Edyta Ostoja, Marta Jasztal-przedstawicielki Rady Rodziców, Tadeusz Latała, Józef Milanowski-radni gminy.

W tym roku w role bohaterów bożonarodzeniowego święta wcielili się uczniowie z klasy Ib.
Sala zamieniona została na ten dzień w wyjątkowe miejsce. Niebo było pełne gwiazd, był kościół,choinka, stajenka,
w której narodził się Jezus.
Przedstawienie rozpoczał występ szkolnego chóru, którym dyryguje pani Joanna Migała. Następnie dzieci przeniosły nas do Betlejem, gdzie Maria i Józef oczekiwali na narodzenie Pana Jezusa. Jak w każdych prawdziwych jasełkach nie zabrakło zabawnych postaci pastuszków, dostojnych trzech króli oraz aniołów. Całość okraszona była licznymi kolędami i pastorałkami, które przepięknie zaśpiewał chór.Zabrzmiały również  instrumenty  dęte-saksofony, z których piękne dżwięki wydobyli uczniowie - Mateusz Jaros uczeń klasy IIa oraz gościnnie wystąpił absolwent naszej szkoły Piotr Sawicki uczeń Liceum Ogółnokształcącego w Bodzentynie oraz członek zespołu Fu i Kr-No Problem.


Gdy opłatek dłoń uniesie
wypełni  się dusza człowieka,
co w nim ujrzy Jezusa na sianku
i nic nie jest ważne
i wszystko poczeka
Maleńka istota dla zbawiania posłana
tym opłatkiem się stała
dla Pani, dla Pana,  dla dziecka
by łzami bombki nie zraszało
lecz z lekkim biciem serca
na drzewku wieszało
Miłość do pustego
niech dosiądzie się talerza
gdzie zebranym sercom w grono
Pan zaufał i zawierza
Tak schronienie w wieczór piękny
ludzie pod opłatka czarem
wielbią Małą Ta Dziecinę
która wszystkim daje wiarę.

Fotogaleria (Edyta Gwardyś):

 

 

Poprawiony: wtorek, 11 stycznia 2011 19:08